ايستاده بودند وبرير مىخنديد و شوخى مىكرد . عبدالرحمن گفت : اى برير آيا مىخندى ؟ زمان بيهودگى نيست . برير گفت : همه مىدانند من نه در جوانى و نه در پيرى دوست دار لهو و لعب نبوده‌ام ، اماشاد مانم به آنچه به سوى آن روانيم . پس به خدا جزاين نيست كه با شمشيرهايمان در برابر اين قوم مىايستيم و پس از ساعتى كار زار ، با حوريان بهشتى هم آغوش خواهيم بود « 1 » . اين روحى كه در شهداى كربلا تجلى يافت ، به امت اسلامى و به و يژه دوستداران خاندان پيامبر ، نيرو و توان و قدرتى ويژه بخشيده كه هريك از مسلمانان با اخلاص آرزومند است كه زندگانيش باشهادت پايان پذيرد و باياران حسين عليه السلام همراه شود . و هنگامى كه مسلمانان در حرم شهيدان مىايستند ، مىگويند : اى كاش با شما بوديم و با شما به رستگارى عظيم مىرسيديم . روح شهادت طلبى ، همانى است كه انسان مؤمن از سيرت امام حسين عليه السلام و خاندان و يا رانش كسب مىكند . و بدين جهت است كه مؤمنين به برپايى شعائر حسينى به ويژه در دههء اول محرم ، اصرار دارند . و در اين مدت ، كربلا دوباره خودنمايى مىكند و عاشورا در راه رهروان حق ، پر تو افشانى

--> ( 1 ) - / همان ج 45 ، ص 1 .